Help! we zijn een duo

Diep, Sylia de Graaf, Inge Diepman

Sylia & Inge, foto Eric Smits

Je kunt samen komische acts gaan doen op het toneel , zoals Snip en Snap, Johnny en Rijk of de Mounties, maar die waren niet getrouwd en in sommige gevallen is dat misschien maar goed ook.Je kunt ook een zangduo vormen. Het moet toch geweldig zijn om opgenomen te worden in het rijtje zangduo’s dat Google oplevert : Johan en Hetty, Eugene en Marije, Henk en Rita. Wij zijn ons er alleen ten zeerste van bewust dat wij, met onze stemmen, dat een ander niet kunnen aandoen. Geheel tot onze verrassing zijn wij een duo geworden door samen aan een verhaal te beginnen. Dat verhaal werd een roman en voor het goed en wel tot ons was doorgedrongen waren wij een auteursduo. Als zodanig zijn wij nu uitgenodigd voor het Boekenbal, worden wij geïnterviewd voor verschillende media én worden we op de foto gezet. Vooral dat laatste is wel even wennen.

Fotosessies kunnen vrij lang duren en vragen om een blijmoedige instelling. Een vrolijke glimlach en dito twinkeling in de ogen dien je achter elkaar tevoorschijn te kunnen toveren. En zijn ze er, dan volg je braaf het bevel op van de fotograaf, die van je eist dat je deze gelaatsuitdrukking héél lang vasthoudt. Uiteindelijk wordt de kramp in je kaken dusdanig dat je begint te vrezen nooit meer je eigen (chagrijnige) gezicht terug te krijgen. Dit alles vraagt al veel van één persoon, – en Inge heeft met dit soort dingen gelukkig al wat ervaring – allebei je op hetzelfde moment van je mooiste kant laten zien is een vrijwel onmogelijke opgaaf. De foto’s die we vooraf of naderhand te zien kregen, hebben daardoor al voor de nodige wrevel tussen ons gezorgd. Is de een uitermate tevreden, dan scheldt de ander dat zij er op hetzelfde plaatje helemaal niet uitziet. Onze dochter heeft al een paar keer voorgesteld dat de fotograaf van twee kiekjes maar één moest maken.

Ooit waren wij op vakantie in Engeland bij een mevrouw met een gekwelde blik in haar ogen, die ons in haar cottage van bed & breakfast voorzag. Al snel vertrouwde ze ons toe dat haar man er onlangs met een ander vandoor was gegaan. De tweede ochtend ontdekten wij op een kastje een grote foto met onze gastvrouw als stralende bruid aan de arm van een man in jacquet. Hoe hij er verder uitzag zullen we nooit weten: zijn hoofd en handen waren met zwart papier afgeplakt. Mochten wij ooit uit elkaar gaan dan zullen we het niet zover laten komen, hebben we ons voorgenomen. Wij scheuren onze duo-foto’s gewoon doormidden.