Diep, Inge Diepman

Inge speecht in restaurant David en Goliath

We zagen vrienden en familieleden enthousiast knikken toen Inge hiermee haar speech begon. De presentatie van ons boek op 28 maart had ook veel weg van een kraamfeest. Met ons, als trotse ouders van een prachtig (Diep)mannetje, als middelpunt.

Wij werden niet alleen overladen met prachtige bloemen en aantrekkelijke flessen drank, maar kregen ook verschillende cadeaus die betrekking hadden op David. Inge las de proloog voor uit Diep, die zo begint:

Naar dit moment heb ik intens verlangd. Voor het eerst wordt mijn kind bij me neergelegd.

En eindigt met:

Ik leg zijn handje in mijn hand en vouw mijn vingers eromheen. ‘Kom maar,’ zeg ik, ‘ik mag je vasthouden. We zijn nu echt begonnen.’

Hierna zong zangeres Nina Ebbenhout “The first time ever I saw your face”. Een bloedstollend mooie vertolking van ons gevoel. Dat we ons bevonden in restaurant David en Goliath, waar de meer dan vijf meter hoge reus en zijn kleine tegenstander prominent aanwezig zijn, gaf de bijeenkomst nog een extra lading.

De verschijning van onze roman is nog steeds een bijzondere gebeurtenis. Wij hebben er onder meer over mogen vertellen in tijdschriften, kranten en programma’s. En dat is toch wat we graag willen: aandacht voor onze verloren zoon, die door Diep een gezicht heeft gekregen. Wij lezen op onze eigen site en die van KRO-de Wandeling de vele reacties. Bijna allemaal erg persoonlijk en ontroerend. Dat een enkeling veronderstelt dat wij ons boek alleen maar promoten om er rijk van te worden, nemen wij op de koop toe. Wij hoeven niet rijk te worden, wij zijn het al met een gezonde dochter en zoon. Maar we zullen ook niet ontkennen dat we gaarne willen dat Diep door velen gelezen wordt. En we vinden het daarom fantastisch dat de uitgever een week na de presentatie al de tweede druk heeft aangekondigd.

Omdat wij, net als kersverse ouders, heel graag ter ere van onze nieuweling post willen ontvangen, moedigen wij u aan te reageren in ons gastenboek.  Ondertussen blijven wij zo lang mogelijk op onze roze wolk zitten.